Hoşçakal Tatvan

1 mart pazartesi, bugün son kez Tatvan'dayım. Bir kaç güne kadar karakola gidiyoruz ve artık operasyonlar başlıyor. Üzülmüyorum burdan ayrıldığıma zira çarşı dışında hiç bir getirisi olmadı buranın, sözde dinlemeye gelmiştik 4 aylık arazi serüveninin sonunda alkışlarla kışlaya dönmüştük fakat çok sıkıldım, burada sağlık sorunlarım oldu meğer karakol sağlık açısından daha iyiymiş bunu çok iyi anladım yaklaşık 2 aydır hastayım ve bir türlü kurtulamadım. Uyku zaten kısıtlıyken bir de bunun üzerine gece nöbeti yazılmaya başlanınca haliyle perişan oldum. Şimdi tek düşüncem uzun aradan sonra ilk operasyonun nasıl olacağı, havalar zaten soğuk bir de hasta hasta o kadar yol yürüyüp, terli terli pusuya yatınca nasıl duracam o mevzilerde bilmiyorum. 6 ay kadar hayatımda internet olmayacak ama bunun yerini dolduracak çok daha güzel şeyler var. Saatlerce uyuyacam, gece gazinoya gidip doya doya nescafe içecem, bol bol kitap okuyacam, müzik dinleyecem ve tv izleyecem. Bir de artık mevsim yaz olursa mangal partisi yaparız sık sık. Elveda Tatvan, ait olduğum yere dağlara çıkıyorum...

teşekkür ederim

bugünün hediyesi çarşı izni olsa gerek, şimdi çarşı izninde doğum günümü kutluyorum blogumla ve arkadaşlarımla. Yaklaşık 8 aydır kutsal vatani görevimi yapıyorum bu zaman içinde iki bayram bir yılbaşı geçirdim son olarak doğum günümü ailemden ayrı geçiriyorum. Böyle özel günlerin yeri asker ocağında bambaşka. Kurban bayramını unutamam tüm bölük birlikte para toplamıştık, o zaman üs bölgesindeydik dağın başında, ilk faaliyetle çarşıya giden komutanlarımıza bir sürü sipariş vermiştik çok güzel hazırlanmıştık kurbanı bile almıştık Çeltikli köyünden. Tek isteğimiz arife günü operasyon olmamasıydı ama ne olduysa oldu daha önce kavga ettiğimiz idari personel bayramı bizimle geçirecekti aynı masada beraber yemek yiyecektik kabul etmedik ayrı olsun istedik bunun üzerine bölüğün alt devresinden üs devresine herkes yalnız bıraktı bizi, kimse derdimizi anlamadı, destek çıkmadı bayramı zehir ettiler içimize! 18 kişilik 2. tim yani ben ve arkadaşlarım eğlenceye katılmayıp, gazinonun dışında kendimizce eğlenmeye çalıştık elimizdeki tek şey bölük komutanımızın dağıttığı şekerdi :) Şimdi kimseyle aramız yok! 18 kişiyiz belki çoğu şeyden mahrumuz hani askerlik yapanlar bilirler bize her şey yokuş! Bugün de öyle olacak kendi aramızda cips kola vs. alıp eğlenmeye çalışacaz. Bu günler ömür boyu aklımdan çıkmayacak iki bayram, bir yılbaşı ve doğum günüm. Bugün facebookta doğum günümü kutlayan herkese; seda, aylin, ömer faruk, efacan, kübra, emin, turgay abim, sinan abim, kemal, büşra, nesrin, eren, muhammet, kız kardeşim özge ve aslanım berkay'a ve de bu yazımdan sonra kutlayacak olan herkese teşekkür ederim...

domates biber alayına gider ulen!

ancak nisanda görüşebiliriz blog, bizim izin sanırım yalan oldu ama pek de umrumda değil, eğlenceli gidiyor şu sıra hayat. 3 kafadar takılıyoruz öyle, 3 haftadır akşam yemeğine girmiyoruz, içim dışım köfte ekmek oldu! tıkış pıkış bir şeyler yemek hoşuma gitmiyor. Kafeteryayı ben geçindiriyorum anasını satiim! Ha bir de kafeteryada hep yeşilçam izliyoruz, ne lan bu duygusallık!! Kimi arasam hazırlanmış beni bekliyor, izine bi gidebilsem çok fena şeyler olacak farkındayım! Bugün kankamla konuşurken kötü yola düştük diyorum, gülüyor! şaka yapmıyorum kızım yaa 2 gündür kafamı kaldıramıyorum, gözlerim çukurlaştı iyice, sağı solu arayıp rahatsız ediyorum. Bir tek onu aramıyorum o da numarasını sildiğim için, hani bulsam numarasını arayacam, isyan edecem ama sildim işte, çünkü kendimi biliyorum ben. Bu arada kışla internet cafesine firefox yükledikleri ve sansürleri kaldırdıkları için komutanlarıma teşekkür ederim artık buradan da bloglayabilirim. Blog biliyorsun askerin mesaisi 24 saat! görüşmek üzere...

bu defa netten geldim :)

az önce gayriciddi.net'i aldım şu an da kullanmaktayım, belki bir çok blogger tanır karikatür blogunu ve o blogun çizerini. Bu çizer bazen yazmak ister zaman zamanda yazar ama bir türlü sürekliliği gelmez bu yazarlık sevdasının. Bu defa .net alanından denemek istedim. Şu an bildiğiniz üzere Tatvan'da askerim, 6 ay kadar sürem var, çarşı iznine çıktıkca buraya bir şeyler yazmaya çalışacam, anlatacağım çok şey de yok hani her günü birbirinin aynı olan bir insanım, zira askerim. Belki kol komutanımız da okur burayı bugün facebookta arkadaşlık isteği yolladım :) Çarşı iznimin son yarım saati ve burda acelece bir şeyler yapmaya çalışıyorum, nerden nereyee!! Ayrılmak cidden zor bloglar aleminden yeniden görüşmek üzere.